yaşam mutluluktur

Ücretsiz bilettir tebessüm

Thu, 21 Aug 2008 16:13:00 +0300

Kolay değil belki, ama imkansızda değil.

Hangi küskünlük bitmemiş, hangi dostluk başlamamış ha !

Yüreğin senin elinde dostum. İnsanları değiştiremezsin, ancak onlara olan
düşüncelerini değiştirebilirsin.

Herkesi olduğu gibi kabul et, sen de olması gerektiğince ol. İnancının
kazanmasını , ondan uzaklaşarak elde etme saçmalığından kurtul.

Hatırla, İYİLİĞİN HALLEDEMEDİĞİNİ KÖTÜLÜK HİÇ HALLEDEMEZ Kİ. . Yüreğine de kaydet bunu.

ÜCRETSİZ BİLETTİR TEBESSÜM YÜREK YOLCULUĞUNDA. .

Sevgiye davet çıkar sen de hadi. Kanaat getir, olumsuzlukları eriteceğine.
Geçmişe üzülme. Yaptığın hatalardan ders aldıysan, mutlu edebildiysen eğer;
bugünü bugünle yaşa. Fakat biraz dur.

Hayatına deneyimler eklemen için şart değil yanlışlardan geçmen.
Başkalarının edindikleri doğruları yerleştir zihnine. Ölümün ne zaman
geleceğini bilmediğinden, yolu uzatıp kaderini zorlama. Güzellikleri de
bizzat kendin uygula.

Savrulma sakın. Bak BATSA DA GÜNEŞ, BIKMAMIŞTIR DOĞMAKTAN. SONUNDA TOPRAK OLSA DA CANLI, YORULMAMIŞTIR NEFES ALMAKTAN.

Dostum, bedelsiz değildir ki mutluluklar unutma. "O bedellerle olmanın
neresi zarar" de, yorulma. Dertlere de yenilme hiç, galiptir iyilikler sen ilerledikçe.
Sonra benim varlığıyla mutluluk duyduğum güzel dostum. Bir martının yanında
yer al. Gökyüzü meskenin olsun senin de. Kat kendini maviye, hayran
bakışları çek üzerine. Özgürlüğü uçuşlarınla anlat. Hem , kırık olsaydı
kanadın ne önemi kalırdı ki genişliği dünyanın.
Kaldır başını ve eğilme, sakın güçsüzce.Dipsizse de karanlık, dal içeri...Öyle .. ( devamı )

Mon, 19 May 2008 20:58:00 +0300

Çam Ağacı ve SEVGİ

Bilir misiniz sevgi aslında bir çam ağacına tırmanmak gibidir.

Kolay değildir çam ağacına tırmanmak.Bazen ona bakarsınız,ne kadar heybetli deyip,korkarsınız.Bazen de haydi bir cesaret başlarsınız tırmanmaya.

Yavaş veya hızlı bu size kalmıştır.

Dallarına tutunarak tırmanırsınız.Her bir dalı sevginin kollarıdır aslında.Her adımda dinlenmek için,yaşamak için durursunuz ama o kadar ağırsınızdır ki 50 kg. bile olsanız o dal sizi tutamaz.Çünkü sadece et ve kemikten değilsinizdir.Zaman ilerledikçe ağırlığınız artar.Geçmişte yaşadıkları insanı 200kg.a ulaştırıverir.Sonunda tırmanmaya başladıkça dallar kırılmaya başlar.Yükseldikçe elinizi attığın her dal incelir ve biran gelir düşüverirsiniz.

Çoğunlukla iki düşünce vardır düşenlerin yüreklerinde;

-Bu ağaçın dalları çok ince , bu ağaç çok yüksek .

Vazgeçersiniz

-Başka çam ağaçlarını denemeliyim.

Sevgide aynı şeyleri yaşar ve sonunda yeniden düşer ve Vazgeçersiniz

Yeniden,yeniden,yeniden düşmek;Kafaüstü,yüzüstü,oturarak veya ayaklarınızın üzerine ne farkeder ki!
Canınız yanar,öylesine yanar ki;Can acınızı unutur,kalp acınızı ömür boyu çekersiniz.

Nedir unuttuğunuz ?

ÇAM AĞACININ DALLARI DEĞİLDİR SEVGİ,SEVGİ ÇAM AĞACININ GÖVDESİDİR.ÖYLE BİR YAPIŞICIKSINIZ Kİ GÖVDESİNE BİR BÜTÜN OLACAKSINIZ. HER BİR DAL KIRILMAYA BAŞLADIĞINDA SİZ GÖVDESİNE TUTUNACAKSINIZ.SONUNDA, EN TEPEYE ÇIKTIĞINIZDA BÜTÜN DALLAR KIRILMIŞ OLSA BİLE ÇAM AĞACININ GÖVDESİ SAĞLAM KALMIŞTIR.

İŞTE SEVGİ BUDUR.

Kolay değildir sevgi;Çam ağacının tepesine çıkmak da öyle.Başaranlardan o.. ( devamı )

ANNELER GÜNÜ

Sat, 10 May 2008 21:40:00 +0300

Bir kadın için en güzel an ,yani anne olduğu o ilk an çok önemlidir .

tüm annelerin ve anne adaylarının anneler günü kutlu olsun

.. ( devamı )

YAĞMURDA BİR AKŞAM HÜZNÜ

Mon, 28 Apr 2008 21:07:00 +0300

Yağmurda Bir Akşam Hüznü
O öyle bir enerjidir ki, hepimizin üzerinde farklı ya da benzer etkiler bırakır.

Sıkıntıyla başlayan ilk dakikaların yerini , tuhaf bir ferahlama, hafifleme, arınma alır. Onunla bütünleşir, hüznün kollarına bırakırsınız kendinizi…

Sanki gökyüzü yüreğiniz, çakan şimşekler hıçkırığınız, yağmur da gözyaşlarınızdır artık…

Ağlamak isteyip de ağlayamadığınız anlar vardır ya, hani nefessiz kalmış gibi hissedersiniz kendinizi, tek güç bulduğunuz suçlu sebebiniz yine yağmurdur…

Yalnızlığınız farketmediklerinize sarılır, keşfetmeye başlarsınız,gördüğünüz herşey size daha doğal, zengin, güçlü, renkli gelir…

Yağmur yağmaya başladığında zaman devreye girer.. Geçmiş, gelecek, şu an… Kazançlarınız, kaybedişleriniz.. Farkında olma haliniz….

Yeniden diyebilirseniz herşeye rağmen… Umutla… Tanrıdan gelen herşeyi sevgiyle, sabırla kucaklayabilirseniz eğer; Sevimli o meşhur Arap kızının camdan size bakıp el salladığını görebilirsiniz:)
O öyle bir enerjidir ki, hepimizin üzerinde farklı ya da benzer etkiler bırakır.

Sıkıntıyla başlayan ilk dakikaların yerini , tuhaf bir ferahlama, hafifleme, arınma alır. Onunla bütünleşir, hüznün kollarına bırakırsınız kendinizi…

Sanki gökyüzü yüreğiniz, çakan şimşekler hıçkırığınız, yağmur da gözyaşlarınızdır artık…

Ağlamak isteyip de ağlayamadığınız anlar vardır ya, hani nefessiz kalmış gibi hissedersiniz kendinizi, tek güç bulduğunuz suçlu sebebiniz yine yağmurdur…

Yalnızlığınız farketmediklerinize sarılır, keşfetmeye başlarsınız,gördüğünüz herşey size daha doğal, zengin, güçlü, renkli gelir…

Yağmur yağmaya başladığında zaman devreye girer.. Geçmiş, gelecek, şu an… Kazançları.. ( devamı )

YAŞAMINIZI KENDİNİZ YAZIN

Tue, 22 Apr 2008 19:47:00 +0300

[

Yaşamınızı Kendiniz Yazın

Birinin size bir kalem verdiğini düşünün; kapaklı, içini göstermeyen bir kalem.

Ne kadar mürekkebi olduğunu göremiyorsunuz. Bir-iki deneme cümlesi yazdıktan sonra kalem bitebilir ya da bir çok şeyi değiştirebilecek bir ya da daha çok başyapıt yaratmaya yetebilir. Başlamadan bunu bilemezsiniz.

Oyunun kurallarına göre bunu bilmeniz olanaksız, asla bilemezsiniz. Bu konuda şansınızı denemek zorundasınız!

Aslına bakılırsa hiçbir oyunun kuralı sizi bir şey yapmaya zorlayamaz. Kalemi elinize alıp kullanmak yerine, onu bir dolapta ya da çekmecede hiç kullanmadan, kurumaya bırakabilirsiniz.

Peki, kullanmaya karar verirseniz, onunla ne yapacaksınız? Oyunu nasıl oynamayı düşünüyorsunuz?

Tek bir kelime yazmadan önce hiç durmadan planlar mı yapacaksınız? Planlarınız öylesine ayrıntılı olacak ki asla gerçekten yazmaya başlayamayacak mısınız?

Yoksa kalemi elinize alıp, yazmaya mı girişeceksiniz? Kelimelerin sizi götürdüğü yere gidip onların kıvrımları, büklümlerine siz de kendinizi kaptıracak mısınız?

Bir sonraki kelimede mürekkep bitebilir diye dikkatle ve özenle mi yazacaksınız? Yoksa kendinizi kalemin hiç bitmeyeceği fikrine kandırıp ona göre mi davranacaksınız?

Ne yazmayı plânlıyorsunuz? Sevgi mi? Nefret mi? Eğlence mi? Perişanlık mı? Yaşam mı? Ölüm mü? Hiçbir şeyi mi? Yoksa her şeyi mi?

Yalnızca kendinizi mutlu etmek için mi, yoksa başkaları için de mi yazacaksınız? Ya da başkaları için yazıp kendinizi mi mutlu edeceksiniz?

Kelimeleriniz titrek ve silik mi, yoksa koyu ve gözüpek mi olacak? Süslü m.. ( devamı )

YARIM YAŞAMLAR

Mon, 14 Apr 2008 18:19:00 +0300

yarım yaşamlar

Bir ömrün toprağın altına götürdüklerini bilebilir misiniz? Belki görünenler evet ama, ya görünmeyen, gizli kalanlar... Bir insan gömülürken toprağa, hep bunu düşünürüm "Acaba, yapmak isteyip te yapamadığı, yarım kalan şeyler neydi diye? Çünkü eminim illaki kalmıştır bişiler, vardır gizledikleri, yüreğine gömdükleri, tıpkı bedeni, kalbi gibi onunla toprak olacak, çürüyecek o kadar çok bilmediğimiz şey vardır ki sakladığı, göstermediği... Belki paylaşmıştır en yakın arkadaşıyla, dostuyla, sevgilisiyle ama anlamaz ki değerini onun hayatındaki. Gerçekleşmesini ne kadar istediğini, ne kadar umutla ona bağlandığını kimse anlamaz ki! Cenazene katılmışsa bir dua okur, örtülürken üzerine toprak yorgan misali, izler kefene sarılı bedenini sonra çeker gider yalandan bir iki gözyaşı da döker, belki ders alır ama düşünmez öleni, toprağın altına girenin içinde biriktirdiklerini... Onun sadece bir beden, bir arkadaş, bir insan olduğunun ötesindeki, saklı sırların farkına varamaz hiç bir zaman. Üstelik kimsenin aklına da gelmez belki, son nefesinde sormak sana, kaldı mı yarım bişeyler diye bu dünyada? Oysa en güzel sorudur bu o döşekteki bir insana... Ölürken derler ya hani "bir film şeridi gibi geçer hayatın gözünün önünden" diye benimkinden yaşadıklarım değil de yaşayamadıklarım geçecek muhtemelen. Hep yapmaya korktuğum, sölemeye çekindiklerim gelecek aklıma, sakladığım, bi yerlere sokuşturduğum hislerim, paylaşmak istemediğim gizlediğim duygular akacak damarlarımdan son defa... Yarım kalan aşklarım, ulaşamadığım heveslerim, uçup giden hayallerim, kırık dökük umutlarım geçecek aklımdan... Göz.. ( devamı )

SENİ SEVİYORUM DEMEK İÇİN GEÇ KALMA

Tue, 18 Mar 2008 11:43:00 +0200

Senİ Sevİyorum" Demek İçin Geç Kalma

Merhaba gülen gözlü arkadaşım, dudağındaki tebessümü kaybetmemişsin daha. Ne güzel dünyaya gülen gözlerle bakabilmek ve insanlara tebessümler saçabilmek senin gibi.

Biliyorum, üzülüyorsun donuk gözlerle karşılaşınca. Ne yapalım arkadaşım, herkes senin gibi olamaz. Duyabiliyorum "Hayır olmalı" dediğini.

Haklısın arkadaşım, aslında bütün insanlar senin gibi olmalı. Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini, bir çocuğun gözlerindeki ışıltıyı bir tebessümle nasıl görebileceklerini, sıkıntılarla dolu bir insana nasıl dünyaları vereceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzları nasıl erittiğini, kalpleri nasıl birleştirdiğini bilseler, eminim onlarda senin gibi olmak isterlerdi...

Ve sevgi saçıyorsun gülen gözlerinle arkadaşım. Saf ve hiç bir beklentisi olmayan bir çocuk gibi. Hayır arkadaşım, sevgi, sadece sevgiliye duyulmaz.

Sevgi evrensellikdir..

Hiç kimse altın yığınları gibi kasasına kilitleyemez onu. Onun yeri kalplerdedir.

Bir annenin kalbindedir, onun yeri çocuğuna verebilmek için. Onun yeri bahçıvanın ellerindedir, sevgi tohumları saçabilmek için. Evet... Sevgi heryerdedir.. Yeter ki sen onu bulmak iste.

Sevgiyi bulmak kolay... Zor olan onu elinde tutabilmekte. Unutma arkadaşım, sevgiyi duyabilmekle de iş bitmiyor... Sevgiyi göstermek de gerekir.

Hayat kısa arkadaşım bugün olan yarın yok. Sevgiyi göstermek beklemeye gelmez, yarın çok geç olabilir. Elindekini kaybetmeden kıymetini bilmelisin. Biliyorum arkadaşım, bana hak veriyorsun. Şimdi koş sevdiğinin yanına.. Önce, ona gülen gözlerle s.. ( devamı )

NASIL BİR HAYAT

Wed, 12 Mar 2008 09:02:00 +0200

Benim sevgi yumağım miniş im

NASIL BİR HAYAT

Bir zamanlar bir dağın yamacında yalnız başına yaşayan bir bilge varmış. Maddi ve manevi dertleri olanlar dünyanın birçok bölgesinden bu yöreye gidip bu bilgini ziyaret ediyor, ona akıl danışıyorlarmış. Bir gün genç bir adam kafasına takılan bir soruyu sormak için buraya gelmiş. Küçük bir kulübe olarak düşündüğü bu yer adeta bir saray yavrusuymuş. İçeride birçok insan soru ve sorunları için uzun bir kuyruk oluşturmuş. Bu genç de sıraya girmiş.
Sıra ona gelince sorusunu sormuş: "Bana yaşamı özetler misin? Nasıl bir hayat en iyi hayattır?"
Bilge cevap vermiş: "Bu soruya vereceğim cevap uzun olacak, sıranın bitmesini beklemelisin ki rahat rahat konuşalım. Sen bu arada benim evimi gez. Bir de sana bir kaşık sıvı yağ veriyorum. Sakın onu dökmeyesin."
Genç, elinde yağ dolu kaşıkla odaları dolaşmış. Uzun bir süre sonra tekrar bilginin karşısına çıkmış. Bilge adam sormuş:
"Evimi dolaştın mı?"
"Evet" cevabını alınca devam etmiş:
"Peki halılarımın desenlerine dikkat ettin mi hangi şekiller var?"
"Hayır dikkat etmedim". "Peki kitaplarım, kitaplığım nasıl, duvar resimlerimi inceledin mi?" Genç karşılık vermiş:
"Ama ben yağ dökülür endişesiyle onlara dikkat edemedim."
"Peki o zaman şimdi git evimin eşyalarını iyi tanı ki beni de tanıyasın. Bu arada yağa dikkat et."
Genç, evi dolaştıktan sonra tekrar gelmiş ve evdeki bütün eşyalar hakkında ayrıntılı bilgiler vermiş.
"Çok gü.. ( devamı )

"SEVGİLİ ANNEM" NESİR YARIŞMASI

Thu, 06 Mar 2008 21:34:00 +0200

www.birharf.net'ten yeni bir yarışma.

Değerli okurlarımız;
Annelerimiz hepimizin yaşamında en önemli yer tutan varlıklarımızdır. Her yıl yaptığımız gibi bu yıl da annelerimizi sevgi saygı ve özlemle anacağız.

Annelerini çok seven ve onlara olan sevgisini bir kez daha dile getirmek isteyenler… Annelerinden uzakta olanlar, annelerini hiç tanımayanlar, annelerini kaybedenler ve anne hasreti çekenler… Hepimizin mutlakaannelerimiz için yazacak bir şeylerimiz vardır değil mi…

www.birharf.net sizden yazılarınızı bekliyor. Haydi klavye başına. Duygularınızı bizimle paylaşmaya davet ediyoruz…

2008 BİRHARF “SEVGİLİ ANNEM” YAZI YARIŞMASI ŞARTNAMESİ

1- Konumuz “ANNE”.
2- Bu konudaki anı, hikâye, mektup, makale gibi yazılarınızla yarışmamıza katılabilirsiniz.
3- Yazılarınız 12 punto olup bir A4 sayfasını aşmamalıdır.

4-Yarışmaya üye olan ya da olmayan herkes katılabilir.
5- Yazılar din, dil, ırk ve siyasi ayırımcılık yapmadan, kişileri rencide etmeyecek şekilde yazılmalıdır.
6.. ( devamı )

SEVGİ DOLABI

Wed, 27 Feb 2008 12:35:00 +0200

SEVGİ DOLABI

Düşünün ki önünüzde bir dolap var. Bu dolapta 4 bölüm var. Her bölümde kutular. Bu kutuların içinde sevginiz ve nefretiniz var.

En üst bölümdeki kutularda ‘en çok sevdiklerinizi’ saklıyorsunuz.

İkinci bölümde ‘Seviyorum ama fazla da güvenmiyorum’ dediklerinizi.

Üçüncü bölümde ‘herkes gibi biri benim için dediklerinizi.

ve

En altta da ‘nefret ediyorum veya kesinlikle güvenmiyorum’ diye adlandırdıklarınızı.

Buraya kadar her şey tamam.

Asıl sorgu şimdi başlıyor. Siz hiç en üst bölüm’e koyduğunuz birisini, bir tek söz yüzünden, en alt bölümdeki kutulara kattınız mı?

Değerinden fazla değer verdiniz mi birine? Ya nefret ediyorum dediğiniz birini zaman ile sevdiniz mi? Siz hiç yanıldınız mı? Utandınız mı o bir zamanlar arkasından attığınız kişinin şuanda en yakın dostunuz olduğu için? Hiç itiraf ettiniz mi ‘seni hiç sevmezdim’ diye?

Ya da hiç kızdınız mı ‘ne de çok güvenirdim sana’ diye.
İnsan hiç ‘bir söz’ ile en sevdiğini en nefret ettiği kişilerin arasına katabilirimi? Doğru mu? Bir zamanlar göklere çıkarttığınızı yerin dibine atmak olur mu?
Hâlbuki bir zamanlar aranızdan su sızmazdı. Yeri gelir ekmeği bile paylaşırdınız, kaldı ki düşünceleriniz, duygularınız. Bu kadar çok şeyi paylaştığın birini tanımamazlıktan gelebilirmisin?
Sizlere bir tavsiye…
Hiç bir zaman ilk gördüğünüz birini ‘sevmedim’ diyerek.. ( devamı )